Jodan Boys was afgelopen zaterdag de eerste tegenstander in de poulefase van de districtsbeker. Afgelopen dinsdag was de zaterdaghoofdklasser nog te sterk geweest voor RKAVV (1-4), dat het een lastige wedstrijd ging worden stond daarom wel vast.

In negentig minuten voetbal werden we pijnlijk geconfronteerd met de achterstand die we op het moment hebben ten opzichte van een ploeg van het kaliber Jodan Boys. In negentig minuten voetbal waren onze enige hoogtepunten de drie treffers van Topal, Reurink en Furfaro. Voor het overige ging er veel, heel veel fout en maakten we een verre van wedstrijdfitte indruk. Slechte passing, weinig beweging en zo kan ik nog wel even voort. Maar het allerbelangrijkst: de échte gedrevenheid ontbrak compleet.

 
Nieuwelingen Nino Furfaro (boven) en Cenzighan Topal (onder) tekenden beiden voor een treffer

Over de einduitslag 3-6 kunnen we derhalve kort zijn: Westlandia is er nog niet klaar voor. Tot dusver is het eigenlijk nog zeer teleurstellend wat de groenwitten hebben laten zien. Trainer Marten Glotzbach heeft nog twee weken de tijd om zijn ploeg aan het voetballen te krijgen. Ik ben benieuwd…

Snor

Zoals de kop, jaren geleden de slogan van de belastingdienst, al zegt hield het dit jaar niet echt over. wat betreft de verrichtingen van ons (ja ook mijn) eerste elftal. Gelukkig herpakten we ons op tijd, het had geen week langer moeten duren, of moet ik zeggen ging het roer om? Hoe de ommekeer tot stand kwam is eigenlijk van ondergeschikt belang. We zijn en blijven hoofdklasser, voor nu is dat het enige dat telt.

Op zondag 17 april begon voor Westlandia de wederopstanding. Na een zege op ADO’20, destijds nog een van de titelkandidaten, keerde het vertrouwen terug. Nu zeven weken en acht overwinningen later is handhaving een feit.

Niemand gaf er ook nog maar een stuiver voor. Westlandia leek zich op te gaan maken op een nieuw verblijf in de eerste klasse. Na de nederlaag in Amsterdam tegen Chabab in de negende speelronde wisten we uit 13 wedstrijden op rij slechts zes punten te halen. En het besef dat het anders moest kwam bijna te laat.
En natuurlijk ben ik blij met dit huzarenstukje, maar vergeef het me, ik heb wat ‘mixed feelings’. Toegegeven, het heeft in die laatste wedstrijden, vier in de reguliere competitie en vier in de nacompetitie, niet helemaal tegen gezeten, maar hoe heeft dit in hemelsnaam zo ver kunnen komen? Hoe heeft een haast onherkenbaar Westlandia zich weer om weten te vormen tot een team met de juiste fighting spirit? Een team dat ineens weer ging winnen? We hebben de laatste jaren veel meegemaakt, maar van een Godswonder mogen we gerust spreken.
Ook de uitwedstrijd in Purmerend was er eentje van uitersten. We waren gewaarschuwd afgelopen donderdag. Ook toen trok Purmersteijn vanaf het eerste fluitsignaal aan de touwtjes. Dat moest in dé wedstrijd van het seizoen toch anders gaan. Niets van dit alles. Na een kwart wedstrijd stond het 2-0 voor de gastheren en leek een bitter afscheid van de hoofdklasse aanstaande. Totdat Michel Duijvesteijn haast uit het niets de marge terug bracht tot één.
Purmersteijn was tot dat moment heer en meester en kon vrijuit de aanval kiezen, soms werd er de voorwaartsen van de thuisploeg geen strobreed in de weg gelegd. De 2-1 bleek uiteindelijk het breekpunt in de wedstrijd. Purmersteijn ging steeds meer tegen zichzelf voetballen en door zich bezig te gaan houden met geheel andere zaken dan alleen voetballen, haalden zij zichzelf uit de wedstrijd.
Na de thee zette dit beeld zich voort en won het ‘team’ het uiteindelijk van de individualisten. Middels doelpunten van Frank Boer, Marko van der Knaap en Benjamin Gomes stond er na 90 minuten ‘gewoon’ 2-4 op de borden. Tussendoor wist doelman Edgar Leerdam ook nog even een strafschop te keren. Terwijl de uitsluiting van Purmersteijn-middenvelder Style de Jong Westlandia ook niet ongelegen kwam. De elleboog die Ton Wüstefeld te incasseren kreeg werd terecht gesanctioneerd met rood.

 
Vreugdetaferelen na afloop

Na afloop waren er de vreugdetaferelen en het zeer talrijke Westlandse publiek nam er een slokje op. Het was een doldwaze wedstrijd geweest na een doldwaas seizoen. Terecht was er de opluchting en blijdschap, maar stof tot napraten is er zeker.

Snor

De eerste ronde van de nacompetitie werd overleefd ten koste van FC Blauw-Wit Amsterdam. De vrees voor een pittige return in Amsterdam bleek achteraf gezien niet echt nodig. Westlandia was als gewaarschuwd man uit de thuiswedstrijd gekomen en speelde goed in op de tegenstander. Geholpen door een vroege treffer werd Blauw-Wit redelijk simpel in bedwang gehouden.

In Noordwijk kreeg SJC een grote nederlaag te slikken van Purmersteijn. De Noord-Hollanders boekten een afgetekende 2-5 overwinning en drongen door tot de eindstrijd tegen ons vlaggenschip. Voor Westlandia is Purmersteijn de grote onbekende. Niet eerder kwam het tot een treffen tegen de club uit Purmerend. Op Hemelvaartdag is de eerste wedstrijd op De Hoge Bomen (aanvang: 14.00 uur) en zondag volgt de return.

Nog twee wedstrijden ‘banen’, waarna we hopelijk kunnen zeggen dat het allemaal niet voor niets is geweest. Afgelopen zondag wist Westlandia zich gesteund door een grote supportersschare op Sportpark Sloten. De thuisclub was in ieder geval zwaar in de minderheid, het zou mooi zijn als we dit nog twee keer kunnen herhalen. Met een twaalfde man is het in ieder geval makkelijker voetballen.

Zowel op het veld als er buiten: alles uit de kast!!!

De overwinning van Westlandia in de thuiswedstrijd riep op tot een getemperd optimisme. FC Blauw-Wit Amsterdam had verzuimd Westlandia écht pijn te doen, de 3-1 overwinning was geflatteerd te noemen en de Amsterdammers waren nog verre van kansloos voor de return op Sportpark Sloten.

Een gehavend Westlandia echter gooide min of meer de wedstrijd na zeven minuten in het slot. Jergo Leijdekkers frommelde het speeltuig achter de Amsterdamse doelman: 0-1. Op slag van rust had Leijdekkers ook de 0-2 op de schoen, maar hij schoof de bal oog in oog met de keeper naast het goal. De wedstrijd had dan nog slechts een formaliteit geweest. Blauw-Wit had het wel geprobeerd maar was niet in staat gebleken het de hechte Naaldwijkse afweer serieus moeilijk te maken.
Na de thee moesten we waakzaam blijven om niet snel tegen een treffer op te lopen, dan zou het nog wel eens heel lastig kunnen gaan worden. De Amsterdammers, die technisch over heel aardige spelers beschikten, opereerden naarmate de minuten weg tikten echter steeds minder als een team. Dit in tegenstelling tot afgelopen week, toen zij nadat zij een bittere pil kregen te slikken met een 3-1 achterstand op zoek gingen naar meer, iets wat er zeker in zat. Maar toen bleek dat het voetballend vandaag niet zou gaan lukken werden alle andere registers open getrokken, maar gelukkig zonder succes. Westlandia als team bleef onverstoorbaar en gaf nauwelijks iets weg, schoten in het zijnet meer was het niet. Doelman Edgar Leerdam behoefde geen enkele keer handelend op te treden. Buiten een paar vangballen op voorzetten kreeg hij geen bal tussen de palen te verwerken.
Een zakelijk spelend Westlandia deed dus wat het moest doen: winnen over twee wedstrijden van FC Blauw-Wit Amsterdam. Hiermee kreeg Danny Bijl een mooi afscheid na een bewogen seizoen. Op de schouders van zijn teamgenoten verliet hij het veld om te gaan genieten van een vakantie aan de andere kant van de grote plas. Ik denk dat ik spreek namens vele Westlandianen: Danny bedankt voor je inzet die je de afgelopen jaren hebt getoond. Succes in het volgend seizoen bij je nieuwe club, maar stiekem hoop ik je weer gauw terug te zien op De Hoge Bomen. Voor vele ben je in die zes jaar een échte Westlandiaan geworden, dus schaam je niet, je kunt gewoon weer terug op het ouwe nest komen.

 
Doelpuntenmaker Jergo Leijdekkers werd vervangen door Joost van Schie

Omdat Purmersteijn in Noordwijk SJC met 2-5 overtroefde, nadat de eerste wedstrijd in 2-2 was geëindigd, is dat de laatste tegenstander van dit seizoen. Dat betekent dus een totaal onbekende tegenstander aanstaande donderdag op Hemelvaartsdag op De Hoge Bomen. De return is drie dagen later in Noord-Holland.

One down, one to go.

Knevel

Westlandia won de eerste wedstrijd van de nacompetitie met 3-1 van FC Blauw-Wit Amsterdam. De uitslag doet misschien anders vermoeden, maar de verschillen waren veel minder groot, sterker nog Blauw-Wit bepaalde gedurende langere periodes de wedstrijd.

Na negentig minuten voetbal waren de meeste toeschouwers er wel over eens, we mogen deze overwinning koesteren, maar het ging veel minder overtuigend als dat we het de laatste weken hebben gezien.
De groenwitten kwamen zeer matig uit de startblokken tegen de behendige Amsterdammers en werden direct ver terug gedrongen. Blauw-Wit kwam reeds na 15 minuten op voorsprong, wat gezien het spelbeeld niet meer dan logisch was. Heel lang konden de gasten echter niet genieten van de voorsprong. Uit wat we eigenlijk zouden bestempelen als een kansloze voorzet werd de bal door een Amsterdamse verdediger achter zijn eigen doelman gewerkt.

 
Jergo Leijdekkers heeft op aangeven van Marko van der Knaap de 3-1 gescoord

Hiermee werd Westlandia terug in het zadel geholpen en waren de verhoudingen min of meer in evenwicht. Twee treffers van Jergo Leijdekkers na de doelwisseling brachten de Westlandianen in een zetel, maar de ‘Zebra’s’ waren verre van gebroken. Zij zetten nogmaals aan omdat een beter resultaat zeker binnen de mogelijkheden lag. Twee minuten voor het verstrijken van de officiële speeltijd kregen zij een kadootje: strafschop. Deze werd gelukkig voor ons niet uitgepakt.

Met deze 3-1 overwinning verwierf Westlandia een goede uitgangspositie voor de terugwedstrijd in Sloten aanstaande zondag. Komt allen uw club steunen, want we zijn nog lang niet klaar met Blauw-Wit!

Stoppel

Westlandia stuurt Alphense Boys met een 4-0 nederlaag naar huis en mag zich op gaan maken voor promotie/degradatiewedstrijden. Aanstaande zondag is FC Blauw-Wit Amsterdam de eerste tegenstander.

Middels doelpunten van Michel Duijvesteijn, Jergo Leijdekkers en twee maal Jorno Reurink haalde Westlandia op eigen kracht de nacompetitie. Alphense Boys, een zeer behoorlijk voetballende ploeg, kreeg de deksel op de neus. De Alphenaren hadden nog een puntje nodig om zich direct in veiligheid te spelen, maar werden op de cruciale momenten afgetroefd door de groenwitten. Nieuwenhoorn streefde op de laatste speeldag Alphense Boys voorbij op basis van een beter doelsaldo, waardoor onze laatste tegenstander ook veroordeeld is tot de nacompetitie.

 
Ton Wüstefeld speelde weer een nuttige partij op het middenveld

De laatste vier wedstrijden hebben we een ander Westlandia gezien. Met 12 punten uit vier wedstrijden en een doelsaldo van 14 voor en 4 tegen werd een goede basis gelegd voor de nakende pd-wedstrijden. Na deze nieuwe overwinning zeg ik: “En nu blijven we erin ook!” De komende weken zullen we weer alles wat groenwit is mobiliseren om de ploeg te steunen. Nog twee tegenstanders te gaan…

Neus met derde ster

Ik had me er al een beetje mee verzoend. De situatie was uiterst zorgwekkend en een nieuwe ontsnapping aan degradatie een schier onmogelijke opdracht. Door drie overwinningen op rij leven we echter weer en heeft Westlandia een plaats in de nacompetitie in het vizier. Er is echter een voorwaarde: we moeten drie punten pakken tegen Alphense Boys om niet afhankelijk te zijn van de concurrent JOS Watergraafsmeer.

Westlandia boekte op zondag 8 mei een ruime overwinning op De Zouaven. Bij rust stonden we al op een ruime 3-0 voorsprong en was er nauwelijks nog een vuiltje aan de lucht. Marko van der Knaap was met een doelpunt en twee assists op Jorno Reurink in de eerste 45 minuten de sleutelfiguur geweest.

Aanvoerder Marko van der Knaap had een belangrijk aandeel in de overwinning (voor meer foto’s click hier)

Het leek of het eerste part veel kracht had gekost, want De Zouaven kwamen na de aansluitingstreffer steeds verder opzetten. In de slotminuut maakte Joost van Schie aan alle onzekerheid een einde.
Sprake van een feeststemming kan er echter nog niet zijn, of het moet naar aanleiding zijn van de overwinning van een jeugdig Westlandia 2 op Quick 2 die een periodetitel opleverde. Het is heel simpel: puntenverlies op de slotdag kan alsnog fataal zijn. Dan zijn alle goede bedoelingen en drie achtereenvolgende overwinningen gewoon helemaal voor niets geweest. Dus moeten we nog een keer vlammen en gaan voor die overwinning. Dus nog drie punten halen, maar da’s logisch…

Een andere Johan